You are Here:
Stappenplan bio-co2

Auteur (gelezen 3203 keer)

Stappenplan bio-co2
« Gepost op: september 13, 2013, 05:06:37 pm »
 

darter

  • Sr. Member
  • ****
  • 396
    Berichten
    • E-mail
Er zijn al vele voorbeelden hoe je bio co2 kan maken, maar toch zet ik mijn manier hier ook even neer. Ik begin met de simpelste opstelling die ik vervolgens nog iets uitbreid met een paar verbeteringen. Ik probeer het dusdanig neer te zetten dat iedereen het zo na kan maken. Ik leg het daarom stap voor stap uit.

Aquarium planten hebben om te groeien koolstof (co2) nodig. Normaal zal in ieder aquarium wel wat co2 zitten, de vissen scheiden co2 af en de planten vooral 's nachts ook. Echter wil je veel planten in je aquarium kan er snel een tekort ontstaan aan genoeg co2. Dit kan je dan gaan toevoegen. Hiervoor zijn chemische middelen in de handel (carbo) maar je kan ook geavanceerde co2 installaties kopen. Dit zijn allemaal vrij dure oplossingen. Een andere goedkope oplossing is de zogenaamde bio co2. Hieronder laat ik zien hoe je dit kan maken.

Wat heb je minimaal nodig:
1 - 1 petfles met dop (van 1 of 1,5 liter werkt prima)
2 - 1 omgekeerd bakje (zelf te fabriceren)
3 - co2 slang. (1 á 2 meter moet meer dan genoeg zijn. afhankelijk van je opstelling)
4 - Water (in dit geval aquariumwater)
5 - Suiker
6 - Gist
7 - Een plek waar het kan staan (onder, boven of naast je aquarium) De plek mag niet te koud zijn. Kamertemperatuur of iets lager is prima.

Wat heb je nog nodig om het beter te laten werken.
8 - 1 extra petfles met dop (van 1 of 1,5 liter)
9 - 1 petfles met dop van 0,5 liter of kleiner
10 - T stuk voor de co2 slang
11 - terugslagventiel (wel zoveilig)

Dan zijn er nog andere zaken die je kan gebruiken, maar die ik zelf niet gebruik.
- Bruissteentje (i.p.v. omgekeerd bakje - gevaar is overdosering!)
- Flipper (ook i.pv. omgekeerd bakje - gevaar is ook overdosering)
- pocon (om de gist beter te voeden)
- kraantje waarmee je 's nacht de co2 i.p.v. naar je aquarium, naar buiten laat gaan.

Stap 1 de bio-co2 reactor maken.
De bedoeling is dat in de petfles van 1,5 liter co2 wordt gevormd en dat dat naar je aquarium wordt geleid. Dat betekend dus dat er een co2 slang luchtdicht verbonden moet zijn tussen je aquarium en de petfles. Hiervoor maken we een gaatje in de dop die zo groot is dat de co2 slang er net aan doorheen kan. Zelf maak ik met een dikke spijker en een hamer een klein gaatje in de dop en dan met een kruiskopschroevendraaier (je kan natuurlijk ook een boortje nemen) die net zo dik is als de co2 slang maak ik het gaatje ietsje groter totdat de slang er strak doorheen kan.



Om de slang door het gaatje te krijgen moet je deze schuin afknippen:



De slang mag niet te ver komen. Deze moet boven het mengsel wat straks in de fles komt zitten en mag niet in het mengsel uitkomen. Dit is dan het resultaat:



De drop draaien we op de petfles (op de foto heb ik een jerrycan van 2,5 liter gebruikt, maar dat maakt niet uit)



Stap 2 de bio-co2 reactor vullen
M.b.v. google zijn er vele recepten te vinden om bio co2 te maken. Dit gaat dan bijvoorbeeld  met het koken van een gelei. Het recept dat ik gebruik is weer zeer eenvoudig. Hierdoor werkt het iets minder lang, maar in 5 minuten is het klaar. De werking is ruim een week.
In het volgende voorbeeld ga ik uit van een fles van 1 liter. Als je een grotere fles hebt, moet je natuurlijk de hoeveelheden aanpassen.
Je vult een literkannetje met aquariumwater. Het voordeel van aquarium water is dat hierin een aantal voedingsstoffen zitten die het gist ook graag lust. Je kan ook gewoon leiding water nemen (lauw 20-25 graden). Het is dan verstandig om een klein scheutje pokon toe te voegen. Bij aquarium water hoef je dus geen pokon toe te voegen. Het nadeel van een aquarium water zou zijn dat hier bacteriën in zitten die gaan concurreren met de gist bacteriën, maar bij mij werkt het prima zo.  In het liter kannetje doe je bij het aquariumwater ongeveer 100 gram suiker. Zelf gebruik ik een maatdopje van easylife. Als je deze helemaal vult is dat ongeveer 30 gram suiker. Drie maatdopjes is dan 90 gram. Dat is voldoende, het hoeft niet helemaal precies te kloppen. Vervolgens moet er gist bij. Hoe beter de gist hoe beter het werkt, maar ik hou het weer simpel en gebruik gedroogde gist. Dit is heel geconcentreerd en je hebt er bijna niets van nodig. Ik gebruik hier voor een klein theelepeltje. De gist bewaar ik in zo'n watertestglaasje.

Gedroogde gist


Dit is genoeg voor 1,5 liter


De hoeveelheid gist die je gebruikt kan je bepalen door het een paar keer uit te proberen. Als je 1 reactor fles gebruikt, wil je dat de gisting snel op gang komt, dus gebruik je meer gist. Maar dan is het ook sneller uitgewerkt. Als je 2 flessen gebruikt kan je minder gist gebruiken, daar kom ik later op terug.

Als alles in het literkannetje zit, giet je het na goed roeren in de petfles. De petfles kan je nog even extra schudden zodat alles goed gemengd is. Dop met slang er op en dit gedeelte is klaar. Aan het uiteinde van de slang doe je een bruissteentje en na een paar uurtjes zie je de eerste belletjes verschijnen. In feite is de makkelijkste manier nu helemaal klaar. Gefeliciteerd je hebt bio-co2. Een bruissteentje is echter erg gevaarlijk om co2 toe te voegen. Er is groot gevaar voor overdosering en dode vissen. Dat willen we niet dus gaan we het "omgekeerde bakje" gebruiken.

Stap 3 het omgekeerde bakje.
Door het gebruik van een omgekeerd bakje in je aquarium kan je overdosering van co2 voorkomen. De grote van het bakje bepaald hoeveel co2 er aan je aquarium af gegeven wordt. Hoe groter het bakje hoe meer co2. Maak het bakje dus niet te groot. Op internet zijn trouwens calculators te vinden die uitrekenen hoe groot het bakje voor jou aquarium zou moeten zijn. Leuk voor een indicatie, dan weet je naar welke grote je ongeveer op zoek moet. Als je ongeveer 10 % van de lengte en 10% van de breedte van je aquarium aanhoudt zit je in principe veilig. Dus voor een aquarium van 60x30 krijg je een bakje van 6x3, maar dat mag dan ook 4x4 (is iets kleiner) etc zijn. Begin met een klein bakje en als blijkt dat je co2 te laag is ga dan op zoek naar een groter bakje (of 2 kleine bakjes). Zelf heb ik een flesje van easylife gebruikt. In de dop een gat gemaakt zoals in stap 1 en daar de slang in gedaan. Deze slang heb ik iets onder het bakje uitlaten komen. Dan kan je de bellen zien. Maar dat hoeft niet. Met een klem en een zuignap om de hals van het flesje kan ik dat dan monteren in m'n aquarium. Het is altijd een beetje een uitdaging om het bakje goed in je aquarium op gehangen te krijgen.

Het bakje:


Dit bakje hang je dan op een plaats waar voldoende stroming is.

Nu hebben we dus een veilige manier om co2 toe te voegen. Echter als we de co2 reactor onder of naast het aqaurium zetten bestaat er een kleine kans dat het water uit het aquarium overgeheveld wordt. Daarom is het verstandig om een terugslag ventiel in de co2 slang te zetten. Deze zet je dan vlak voordat je slang het aquarium in gaat.

Stap 4 Het gebruik van een wasfles.
Tijdens het gistingsproces kan er wel wat schuim ontstaan. Dat willen we niet in het aquarium hebben. We kunnen dit ondervangen door het gebruik van een wasfles. Hiervoor gebruik we een klein flesje van bv 0,5 liter. In de dop maken we niet één maar twee gaatjes. Op dezelfde manier zoals beschreven in stap 1.




Van uit de fles met het bio-co2 mengsel laten we een co2 slang tot bijna op de bodem van deze fles uitkomen.


Een tweede co2 slang gaat in het tweede gaatje. Deze mag niet te diep en mag niet het water hangen die straks in de was fles komt.

Het geheel ziet er dan zo uit:


De wasfles vullen we tot 3/4 met water. Het eventuele vuil uit de bio-co2 reactor wordt nu opgevangen in de wasfles. Ook kan je in de wasfles de bellen goed zien.



Nu hebben we dus een bio-co2 installaties met 1 reactor. Het nadeel van bio co2 is dat het altijd even nodig heeft om op te starten, dan een tijdje het heel goed doet, en vervolgens weer langzaam afloopt. Het gebruikte recept en de kwaliteit van het gebruikte gist bepaald de levensduur van de reactor. Bij recepten met gelei heeft het gist meer tijd nodig om de suikers te nuttigen dus zal de levensduur langer zijn. Bij het gistingsproces komt alcohol vrij. Als het alcohol percentage te hoog wordt sterft het gist. Er zijn echter gistsoorten die een heel hoog alcohol percentage aan kunnen. Mijn opzet is om het simpel te houden en gebruik hier dus een simpel recept. Met 1 fles heb je dus in het begin weinig co2, vervolgens ruim voldoende co2 en aan het einde van de cyclus weer te weinig co2. Als we dit stabieler willen hebben gebruiken we een 2e bio-co2 fles.

Stap 5 de 2e bio-co2 reactor
Om een 2e bio-co2 reactor te maken herhaal je de stappen uit stap 1 en 2. Onderstaand plaatje laat dan de opstelling zien bij 2 flessen:


Met behulp van een T stuk worden fles 1 en 2 met elkaar verbonden. Vanuit het T stuk gaat een slang tot onder in de wasfles. I.p.v. een T stuk zou je ook een derde gat kunnen maken in de wasfles, maar de kans op lekken lijkt me dan erg groot.
Het recept van beide flessen is het zelfde, maar je kan iets minder gist toevoegen. Bij de start vul je 1 fles alleen met water en de andere fles vul je met het bio-co2 recept. Na een week vul je fles 2 met het bio-co2 recept. Fles 1 laat je zoals deze is. Je hebt dan 2 flessen die bio-co2 maken. Na twee weken gooi je de eerste fles leeg en maakt daar een nieuwe vulling voor, zo ga je iedere week door met om de week een fles opnieuw vullen. Als je weinig gist gebruikt, zal je de eerste paar dagen weinig co2 uit de fles krijgen, na een dag of drie begint deze lekker te werken. Dat duurt dan een week en dan neemt het weer af, maar dan is inmiddels de andere fles lekker op gang. Zo heb je dan redelijke continue co2 toevoeging.

Als je hiermee begint hou dan in het begin je vissen extra goed in de gaten. Ik raad ook aan testsetjes te kopen voor het meten van de PH en de KH om zo je co2 te bepalen, of een continue test aan te schaffen.

Volgens mij heb ik alles wel gehad. Heb je vragen stel ze hier. Mocht je naar aanleiding van dit verhaal bio-co2 gaan gebruiken laat het dan ook weten en zet je ervaringen hier neer. Als je aanvullingen of verbeteringen hebt hoor ik het ook graag. Ik heb dit stukje met plezier gemaakt en hoop dat iemand er wat aan heeft.

Arie
 

Re: Stappenplan bio-co2
« Reactie #1 Gepost op: september 13, 2013, 09:59:44 pm »
 

gerhar

  • IRG Leden
  • Sr. Member
  • *****
  • 405
    Berichten
Leuk stukje dat heel goed is uitgelegd ;)
 

Re: Stappenplan bio-co2
« Reactie #2 Gepost op: september 22, 2013, 05:41:50 pm »
 

darter

  • Sr. Member
  • ****
  • 396
    Berichten
    • E-mail
Gerhar bedankt. Ik heb het geprobeerd om het zo simpel mogelijk uit te leggen.

Ik heb nog wel een kleine aanvulling over de plaats van het omgekeerde bakje:
Er zijn daar verschillende meningen over. De een zegt dat het in je uitstroom moet en de andere zegt dat het juist er ver vandaan moet. Dit geldt ook met een flipper. Het is dan een kwestie van uitproberen en meten. Overigens moet er wel voldoende stroming zijn zodat de co2 door heel je aquarium verdeeld wordt.

Wat wel iets uitmaakt bij zo'n bakje is hoe dieper je deze plaats hoe beter de opname van co2 in het water. Als het bakje dieper staat is de druk van het water op het bakje namenlijk groter waardoor er meer co2 wordt opgenomen. Ook dan moet je zorgen voor voldoende stroming overal. Het lastige bij bio co2 is wel dat als het bakje te diep is je weer meer druk nodig hebt uit je co2 fles om het bakje te vullen. Het is dus vooral veel uitproberen. En dat is natuurlijk ook leuk om te doen.

Een groot voordeel van het omgekeerde bakje is dat je in principe nooit te veel co2 kan toedienen (behalve als je het bakje te groot maakt natuurlijk). Hierdoor kan je ook s-nachts gewoon co2 blijven toedienen en is een kraantje dus niet nodig. Bij het gebruik van een bruissteentje kan je de hoeveelheid bioco2 bijna niet regelen doordat het druk verschil tijdens de gistingperiode erg variabel is. In het begin heb je heel weinig druk, de bacterien moet zich nog volop vermeerderen, halverwege heb je veel druk en vervolgens gaat de druk weer afnemen. Bij het omgekeerde bakje maakt dat allemaal niet uit. Het bakje vult zich gewoon met co2 (langzaam bij weinig druk en snel bij veel druk) en via het bakje wordt de co2 vrij gelijkmatig aan het water afgegeven. Op het moment dat je bioco2 de hoogste druk heeft, wordt het bakje sneller gevuld dan het water het op kan nemen. Het te veel blupt dan uit het bakje. Dan kom ik gelijk bij de diepte van het bakje.. Als het bakje niet diep genoeg is kan het niet genoeg co2 opslaan. Het bakje moet dus niet te ondiep zijn.

Met behulp van de kh en de ph kan uitrekenen hoeveel je co2 is. Als je googeld op co2 tabel, krijg je tabellen waarin dit al uitgerekend is. Als je dan je kh meet en je ph meet weet je je co2 gehalte.

Als blijkt dat met het gebruik van het omgekeerde bakje je co2 te hoog of te laag is kan je gaan bijsturen. Bijvoorbeeld het bakje vergroten of verkleinen, of zorgen voor meer of minder oppervlakte stroming.